state of a crippled person;
crippleness, lameness.
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| nominatif | հաշմութիւն | հաշմութիւնք |
| accusatif | հաշմութիւն | հաշմութիւնս |
| génitif | հաշմութեան | հաշմութեանց |
| locatif | հաշմութեան | հաշմութիւնս |
| datif | հաշմութեան | հաշմութեանց |
| ablatif | հաշմութենէ | հաշմութեանց |
| instrumental | հաշմութեամբ | հաշմութեամբք |